Diriliş

Ateşin düşüp de yaktığı yeri

Çukur bir ovaya üşüşüp
Aktığı sanrısına kapılan Ceyhan nehri

Seyri esmer

Güzellik görece bağımlısı

Gece rengi şal örtüyor

Çam kokusuyla sarmalanmış esrik
Kalıcı hasar bırakan öfkeyi

İsyan et ey karanlık kadın
Kararsız kal, şaşırt sevda kovalayan gölgeyi

Eskimiş çarşafları dağıt
Saçlarını, salınsın meltem serinliğinde

Sıcaktan bunalmış sere serpe uzanan vücut

Aşırı su kaybı
Buhar olup uçan yıkanmış umut

Hayal ötesi bir gelecek,
Geçmiş kadar gecikmiş bir iş

Kristal beklenti
Aile süzgecinden geç(e)meyen diriliş

Yeniden
ve doğrularak yerinden

4 Temmuz 2010

A. Eren Loğoğlu